A przecież mi żal

Co było, nie wróci - i szaty rozdzierać by próżno.

Cóż, każda epoka ma własny porządek i ład...

A przecież mi żal, że tu w drzwiach nie pojawi się Puszkin -

Tak chętnie bym dziś choć na kwadrans na koniak z nim wpadł.

A przecież mi żal, że tu w drzwiach nie pojawi się Puszkin -

Tak chętnie bym dziś choć na kwadrans na koniak z nim wpadł.

Dziś już nie musimy piechotą się wlec na spotkanie

I tyle jest aut, i rakiety unoszą nas w dal...

A przecież mi żal, że po Moskwie nie suną już sanie,

I nie ma już sań, i nie będzie już nigdy, a żal.

A przecież mi żal, że po Moskwie nie suną już sanie,

I nie ma już sań, i nie będzie już nigdy, a żal.

Pozdrawiam i wielbię swój wiek, swego stwórcę i mistrza,

Szalony mój wiek, zdolny wiek mój chcę cenić i czcić...

A przecież mi żal, że jak dawniej śnią nam się bożyszcza,

I jakoś tak jest, że gotowiśmy czołem im bić.

A przecież mi żal, że jak dawniej śnią nam się bożyszcza,

I jakoś tak jest, że gotowiśmy czołem im bić.

No cóż, nie na darmo zwycięstwem nasz szlak się uświetnił

I wszystko już jest - cicha przystań, non-iron i wikt...

A przecież mi żal, że nad naszym zwycięstwem niejednym

Górują cokoły, na których nie stoi już nikt.

A przecież mi żal, że nad naszym zwycięstwem niejednym

Górują cokoły, na których nie stoi już nikt.

Co było, nie wróci... Wychodzę wieczorem na spacer

I nagle spojrzałem na Arbat i - ach, co za gość!

Rżą konie u sań, Aleksander Siergiejewicz przechadza się,

Ach, głowę bym dał, że już jutro wydarzy się coś.

Rżą konie u sań, Aleksander Siergiejewicz przechadza się,

Ach, głowę bym dał, że już jutro wydarzy się coś.